12/11/2011

Hotel du Lac

Βεράντα Hotel du Lac - Ιωάννινα
Έχει πια απλωθεί για τα καλά το φως. Σηκώνεσαι απ' το κρεβάτι. Τα παντζούρια είναι κλειστά, το ίδιο και οι κουρτίνες - κοιτάζεις το ρολόι - 7 η ώρα. Η ενέργεια της νέας μέρας αρχίζει να ξετυλίγεται. Στην καφετιέρα ετοιμάζεις το γαλλικό καφέ. Η ησυχία των πραγμάτων διασπάται από το θόρυβο των σταγόνων του καφέ που αργοπέφτουν στη γυάλινη κανάτα ενώ απ' το παράθυρο ατενίζεις το φως της νέας μέρας που προχωρά ολοένα δυναμώνοντας. Τα πράγματα στη θέση τους από το χθεσινό βράδυ - στέκονται ακίνητα περιμένοντας τη δική σου μεσολάβηση. Είναι τόσο ακίνητα που φοβάσαι να ταράξεις την ηρεμία τους.

Μια λίμνη άξαφνα στον ορίζοντα του μυαλού σου τότε προβάλλει. Τα ακίνητα νερά, η ησυχία του τοπίου και μια πόλη σε λίγο: Τα Ιωάννινα! Δεν έχεις πάει όμως - η Σοφία συνέχεια την ανάφερε ώσπου πήγε και γυρνώντας ενθουσιασμένη περιέγραφε τις στιγμές από τις μέρες που πέρασε στο περίφημο Hotel du Lac, στο "πανέμορφο" έλεγε Μέτσοβο, στα "εκπληκτικά χωριά" του Ζαγοριού - τα Ζαγοροχώρια... Τα φώτα της πόλης των Ιωαννίνων παιχνιδίζουν στα νερά της λίμνης, αστραποβολούν χορεύοντας με τις αναθυμιάσεις των δένδρων καθώς ενώνονται μ' εκείνες του υφάλμιρου νερού της λίμνης. Το πρωί τα πουλιά κελαηδούν γλυκοψιθυρίζοντας λόγια αγάπης στα νερά και στα δένδρα της λίμνης.

Στο παγκάκι κάθεσαι ατενίζοντας ένα μεγαλείο που όμοιο του δεν είχες ίσαμε τώρα αντικρίσει  Είναι το μεγαλείο μιας άλλης Ελλάδας, μιας πόλης μακρινής που στα ενδόμυχα της κρύβει ιστορίες του Αλή Πασά κυνηγημένου απ' τον Χουρσίτ, των αργυροχόων, των κτιστάδων και ξυλουργών της Ηπείρου. Νοσταλγικά τραγούδια ξεχύνονται απ' τους φούρνους, από τα σπίτια - όπου καπνίζει η φωτιά της εστίας των τζακιών τους.
Ψωμί, ψωμί ευλογημένο και κόκκινο ρουμπινί κρασί. Οι πρωινές νοικοκυρές ανοίγουν τα παράθυρα. Σε λίγο το τραγούδι της ζωής θα ξεχυθεί στα καλντερίμια της πόλης. Η λίμνη, ατάραχη θα περικλείει πάντα το μεγαλείο της ζωής δίπλα στα γαλανά νερά, τις ιτιές και τα βρύα, το μυστικό των αιώνων που πέρασαν θα κρύβεται στα σωθικά της καθώς ο ίσκιος του τζαμιού στο νησάκι της λίμνης θα αντανακλάται στα χλωμά, χειμωνιάτικα νερά της.

Όμως ο νους αφήνει τα περασμένα - γυρνάει πίσω στο τώρα - στα καθημερινά ακίνητα πράγματα μες τη σιωπή της μέρας.

Στόχοι, βάλε ένα στόχο - οτιδήποτε όσο απλό και να 'ναι αρκεί για να κρατήσει την ενέργεια που ξεχειλίζει τα πρωινά καθώς αναδύεται απ' τη σιωπή της νύχτας. Το ταξίδι στα Ιωάννινα αν και τόσο προτρεπτικό μοιάζει σήμερα ανέφικτο. Κάτι κοντινό, κάτι εύκολο όπως το να τακτοποιήσεις τα περιοδικά και τα βιβλία που βρίσκονται ανακατωμένα στο ράφι... Όχι παιχνίδια φαντασίας. Ιδού η μέρα που ξεκινά.
Μια εκδρομή ωστόσο στα Ιωάννινα με το κοντινό Μέτσοβο, είναι μια ιδέα που μπορεί να πραγματοποιηθεί. Το μόνο που χρειάζεται είναι η απόφαση μαζί βέβαια με τα απαραίτητα οδοιπορικά - ανάλογα με το τι μπορεί ο καθένας. Το Hotel du Lac μπορεί να είναι μόνο καφέ!